Sabahın 7 sinde ilk tepkim “nasıl ya? ölebiliyor muydu?” oldu.
Gün içinde biri “bana ne ya.. bana ne faydası oldu ki eksikliğini hissedeyim?” dedi. “Bana olmuştu” dedim sadece. İçim buruldu.
Barış Manço öldüğünde de garip şeyler hissetmiştim. Hemen hemen aynı şeyleri hissettim. Ölmediklerini. Sabah selam vermeye alıştığım bir adam değil ki eksikliğini hissedeyim. Dirty Dianna yı ilk dinlediğim gün kadar canlı benim için. Hala başka hiç kimsede göremediğim bir tutku ile hem şarkı söylüyor hem dansediyor.
Kendisini şahsen tanıyorum. Uzun zamandır. Hayatımda tanıdığım en düzgün insanlardan biridir. Belki de en düzgünü, dürüstü, doğrucusu… O bir müzisyen. Bir gün daha çok kişi tarafından tanınacak ve hem müziğiyle hem de kişiliğiyle hak ettiği takdiri alacak diye umuyorum ki, o güzel şarkılarını yapmaya devam etsin.
